திரும்பி பார்க்கிறேன்...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

அப்பாடா...... இன்னக்கித்தான் நிம்மதியா திரும்பிபாக்க முடியுது.கழுத்து வலியால ஒரு வாரமா திரும்பிபாக்கவே முடியல..........

WTC (உலக வர்த்தக மையம்) - சற்றுமுன்.....

முந்தைய பகுதி : நியூயார்க் நகரம் விழிக்கும் நேரம்

”ஆன்சைட் கால் இன்னக்கி கேன்சல்......... நியூயார்க்ல ஏதோ டெரரிஸ்ட் அட்டாக்காம்........... இன்னும் ரெண்டு மூணு நாளக்கி எந்த காலும் கிடையாது.........”

அரைநாள் பள்ளிவிடுமுறையை ரோட்டோர மழைத்தண்ணீரை எத்தித்தள்ளி அனுபவித்தப்படி செல்லும் சிறுவனின் குதூகலத்துடன் 2001ல் வீட்டுக்கு கிளம்பிய எனக்கு

தெரிய ஞாயமில்லை 2006ல் கட்டிட சிதைவுகளின் குவியலினூடே நின்றுகொண்டு என் செயலை நினைத்துப்பார்க்கப்போகிறேன் என்பது.....

சென்ற வாரம் மீண்டும் ஒரு விஜயம்............ எத்தனை முறை வந்தாலும் ஒவ்வொரு முறை வரும் கண்ணீர்த்திரையை தடுக்க முடிவதில்லை........

கட்டுமானப்பணிகள் முழுவீச்சில் நடைபெறுகின்றன.........

புதிதாய் கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் வளாகம் ஐந்து பிரிவுகளை உள்ளடக்கியது....

1. ஐந்து அலுவலக கட்டிடங்கள் (ஐந்தில் ஒரு கட்டிடம் 1,776 அடியில் அமெரிக்காவின் உயரமான கட்டிடமாக அமையப்போகிறது. 2001ல் தாக்கப்பட்ட டிவின் டவர்ஸின் உயரம் 1,350 அடி. நியூயார்க்கில் இருக்கும் எம்ப்பயர் ஸ்டேட் கட்டிடத்தின் உயரம் 1,250 அடி)

2. நினைவகம் மற்றும் அருங்காட்சியகம்

3. தொடர்வண்டி போக்குவரத்து மையம்

4. வணிக வளாகம்

5. கலைப்பேரரங்கம் (”Performing arts center” ஐ தமிழ்ப்படுத்த நான் படுத்தியதை பழமைபேசி மன்னிப்பாராக....)

21ம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த கட்டிடங்களாக இவை இருக்கவேண்டுமென்பதில் முழுமுனைப்போடு செயல்படுகிறது கட்டுமானப்பொறுப்பேற்றிருக்கும் சில்வர்ஸ்டீன் ப்ராப்பர்ட்டீஸ் நிறுவனம்.

சிறப்பான செயல்பாட்டிற்க்காக கட்டுமான நிறுவனத்தின் தலைவர் லேரி சில்வர்ஸ்டீன் 2010ம் ஆண்டிற்க்கான சிறந்த தொழிலதிபர் விருதைப் பெற்றுள்ளார்.

உலக வர்த்தக மையத்தின் தற்போதைய நிலவரம் பற்றி தெரிந்து கொள்ள இணையதளத்தை நோண்ட, கொத்தனார் இன்னக்கி எத்தனை அடி பூச்சு பூசினார், சித்தாள் எத்தனை சட்டி மண் சலித்தார் என்கிற ரேஞ்சுக்கு விலாவரியாக அப்டேட் செய்கிறார்கள்...

{{{

புகைப்படங்கள் : என் காமிராவில் எடுக்கப்பட்டவை.

WTC பற்றிய தகவல்கள் : கூகுளாண்டவர்....

}}}

நியூயார்க் நகரம் விழிக்கும் நேரம்..........

சென்ற வாரம் நியூயார்க் நகரின் பிரதான பகுதியில் இருக்கும் ஒரு அலுவலகத்தில் காலை 7 மணிக்கு இருக்க வேண்டி காலை 3 மணிக்கு எழுந்து .......முடித்து, ........டித்து...........த்து .............. து........ (நான் மட்டும் காலைல எழுந்த உடனே புதுசா என்ன பண்ணிடபோறேன்....... எல்லாரும் பண்ணுறதுதான்) காரில் அமர்ந்து ஜன்னல் வழிவந்த பனிக்காற்றை புறந்தள்ளி, இதமான செயற்க்கை வெப்பத்திற்க்கு உடம்பைக்கொடுத்து வெறிச்சோடிய நெடுஞ்சாலையில் விரட்ட ஆரம்பித்தேன், துணையாய் காதின்வழி நரம்பில் ஊடுருவும் கதிரியின் சாக்ஸபோன்...............

நியூயார்க் நகரின் ஐந்தாவது அவென்யூவில் காரை சொருகி, ஆறாவது அவென்யூ நோக்கி நடக்க ஆரம்பிக்கையில் மணி 6.30. பலமுறை நியூயார்க் சென்றிருந்தாலும் பின்னிரவு கேளிக்கைகள் முடிந்து, நகரம் சற்றே சாவகாசமாய் இருக்கும் காலை நேரத்தில் செல்வது இதுவே முதல் முறை.

வந்த வேலை முடித்து சற்றே ஆசுவாசமாய் தெருக்களில் நடக்க தொடங்கினேன் கழட்டிவிட்ட எருமை போல (நன்றி விக்னேஸ்வரி). கழுத்தில் கேமராவுடன் நிதான நடையில் தெருக்களை விழுங்கி தனிமையில் சுத்துவதில் தனி சுகம்.

டைம் ஸ்கொயர் பகுதி

சைக்கில் கேப்பில் காரை நுழைக்கும் நம்ம ஊர் ஆட்கள். நியூயார்க்கில் ஓ(ட்)டும் பெரும்பாலான டாக்ஸி-டிரைவர்கள் இந்தியர்கள், கூடவே நமது எல்லைக்கோட்டவர்களும்...

கூட்டங்கூட்டமா கிளம்பிட்டாய்ங்க.........

ஆரவார தெருக்கள் அமைதியாய்.............

கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டங்களுக்கு தயாராகும் “ராக்-பில்லர் சென்டர்”

புது வருட Resolution.....

புது வருட Resolution.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

..

(தங்களுக்கும் தங்கள் குடும்பத்தாருக்கும் இனிய ஆங்கில புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்...............)

ஸ்மைல் பிளீஸ்.........

டேய்........ பேட்டரி மூணு மணி நேரமா சார்ஜ் ஆயிடுச்சி.... முத போட்டாவா யென்ன யெடு..........


முண்டா பனியனுடன் முறைப்பாய் போஸ் கொடுத்துக்கொண்டிருந்த நண்பனை புதிதாய் வாங்கிய நிக்கான் கேமராவில் விழுங்கினேன்.


’கிளிக்’............. இந்த சத்தம் காதில் ரீங்காரமிடும்பொதெல்லம் மனசு அவரை நினைத்துகொள்ளும்.....


அவர்................. மாயவரம் நியூ போட்டோ ஸ்டூடியோவின் ஆஸ்தான போட்டோகிராபர் மற்றும் ஸ்டூடியோவின் 'ஆல்-இன்-ஆல்'.


சின்ன வயசில் முதல் முறையாய் போட்டோ எடுக்க என்னயும், அக்காவயும் அம்மா அங்கு கூட்டி செல்கையில் புது பேண்ட் சட்டை வாங்கி கொடுத்தால்தான் போட்டோவுக்கு போஸ் கொடுப்பேன்னு அடம்பிடித்த என்னை பளீர்ன்னு முதுகில் அம்மா ரெண்டு போட "புள்ளய அடிக்காதம்மா, இங்க வாடாப்பா"ன்னு என்னை அருகில் இழுத்து மடியில் அமர்த்தி தனக்காக வாங்கி வைத்திருந்த டீயில் பன்னை நனைத்து வாயில் ஊட்ட அழுகயை நிறுத்தினேன் நான்.


ஒழுகிய மூக்கை நாலு முழ வேட்டியின் உள்முனையில் துடைத்தவர் "பாரு, அழுததுல பௌடரெல்லாம் அழிஞ்ச்சிபோச்சி"ன்னு சொல்லிக்கிட்டே பௌடரை மூஞ்சில் அப்பிவிட்டு அக்காவின் பக்கத்தில் இருந்த உருலையில் என்னை தூக்கி நிப்பாட்டி ”சிரிடா ராஜா, ஆங்..... இங்க பாரு.......... ஆங்.............."


’கிளிக்’...........................


(நான் கேட்ட முதல் ‘கிளிக்’ சத்தம்.... இன்னக்கி தான் கேட்டது போல இருக்கு... இடையில் தான் எத்தனை வருடங்கள். பீரோவில் இன்றும் பத்திரமாய் இருக்குறது அந்த போட்டோ..........)


அக்டோபரில் லீவில் ஊருக்கு போனபோது நியூ போட்டோ ஸ்டூடியோவை கடந்து போக எத்தனிக்கயில் ஏதோ ஞாபகம் வந்தவனாய் சட்டென்று உள்ளே செல்ல, முன்னறை கல்லாப்பெட்டியில் இருந்த ரெட்டைநாடி சாரீரம் "உள்ள போங்க சார்"ன்னு கைகாட்ட, கருநீல துணியை விலக்கியபடியே இருளறைக்குள் பிரவேசித்தேன் நான்.


"கணுக்கால் பக்கம் கொசுவத்த சரிபண்ணிவிட்டுக்கம்மா, ம்ம்.......... இப்ப சரியா இருக்கு, அப்படியே நிமுந்து பாரு..... ம்..... தலய லேசா இந்த பக்கம்.......
ஆங்....... போதும் போதும்" என்றவாறே போகஸ் லைட்டுக்கும் அந்த பெண்ணிற்க்கும் இடையே கபடி ஆடிக்கொண்டுருந்தார் சாமி.


"சாமி.......... போட்டோ படம் யெப்ப ரெடியாவும்?"


கல்யாணி கவரிங் நெக்லஸை கழட்டிக்கொண்டே கேட்ட பெண்ணிடம் "ஏழே முக்கால் பஸ்ஸுலதான ஊருக்கு
போற, வாங்குற சாமானெல்லாம் வாங்கிட்டு பஸ்ஸ்டாண்டுக்கு போறப்போ வந்து வாங்கிட்டு போ........ அதுக்குள்ள போட்டு வக்கசொல்லுறேன்".

"திரும்பி வரும்போது மணிக்கூண்டுக்கிட்ட புருஷோத்தம இருப்பான், அவன்கிட்ட நெக்லஸை கில்ட் புடிச்சிக்க, போட்டா யெடுக்குறப்ப லைட்டு

வெளிச்சத்துல அங்கங்க கருப்பா தெரியுது. வேணும்னா கில்ட் புடிச்சதுக்கப்புறம் இன்னொன்ணு எடுத்துக்கலாம்."

சுவற்றுப்பக்கம் திரும்பி வேட்டியை உதறி இடுப்பில் இறுக்கியவர் "உங்களுக்கு யென்ன போட்டோ தம்பி?" என்றவரிடம் போட்டோயெடுக்க உள்ளே நுழையவில்லையென்றாலும் அந்த ரூமில் அவருடன் மேலும் சில நிமிடங்கள் இருக்க விரும்பி "பப்.......பாஸ்போட்" என்றேன் .


அதே சுறுசுறுப்பு, அதே நாலு முழம் , அதே வெற்று மார்பு,வேட்டியில் சுருட்டிய மூக்குபொடி டப்பா, சற்றே தளர்ந்த உடல்.


எங்கள் வீட்டில் அனேகமாக அனைவரும் இந்த ரூமில் நின்று, சிரித்து,பல்மூடி, கைகட்டி அவர் சொன்னதை தட்டாமல் செய்திருக்கிறோம்.
உறவினர் ஒருவர் அதே தெருவில் ஸ்டூடியோ வைத்திருந்தபோதும் எங்களுக்கென்னவோ இந்த ரூமின் மேல் ஒரு இனம்புரியாத ஒட்டுதல்.


போட்டோ எடுத்தப்பின் முன்பகுதிக்கு வந்து கம்யூட்டரில் அமர்ந்திருந்தவரிடம் "தம்பிக்கு பாஸ்போட் நாலு காப்பி" என்றவாறே கேமராவை கொடுத்துவிட்டு மூலையில் இருந்த தூக்குவாளியை எடுத்தவரிடம் "சாமி........ நேத்து வாங்கிட்டு வந்த தோசயில வச்சிருந்த தேங்கா சட்டினி ஊசிப்போயிருந்துது..........
தக்காளி சட்டினி வச்சி கட்ட சொல்லுங்க..........." கம்யூட்டர் ஆசாமியின் குரலுக்கு தலையாட்டியவர் என்னிடம் திரும்பி "தம்பி, நீங்க யெங்கயும் கட கண்ணிக்கு போகணும்னா போயிட்டு ஒரு அர மணி நேரத்துல வாங்க, போட்டு வச்சிருப்பாரு வாங்கிக்கலாம்". "யப்பா, தம்பி அவசரமா போட்டோ யெடுக்க வந்துட்டு போல, பிரிண்ட் போடுறதுக்கு முந்தி கொஞ்சம் சேவிங் பண்ணிடு".


சாப்பாடு வாங்க செல்லும் சாமியை பார்த்தபடியே படியிறங்கினேன் நான்.

அந்த மூவர்...

"பால் வந்தாலும் வரலன்னாலும் நீ போடுற காப்பி ஒரே மாதிரி தான் இருக்கும்..."
"என்னய்யா சரகம் கிரகம்னுகிட்டு..."
"என்னடா இது......... ரேசன் கடயில சீனிக்கு நிக்கிற மாதிரி நிக்கிறீங்க....".
.
.
.
.
.
.

ஏதாவது புரிஞ்சிதா? ......... இல்லியா??? அப்ப நீங்க அதிகமா தமிழ் சினிமா பாக்க மாட்டீங்க போல.....

சரி, இந்த படங்கள பாருங்க.....






.
.
(படங்கள் : கூகிளாண்டவர்)

இப்ப புரிஞ்சுதா.... இவங்க மூணு பேரு பேசிய வசனம்தான் மேல இருக்குறது....

சமகால குணசித்திர நடிகர்களில் எனக்கு பிடித்த மூவர். M.S.பாஸ்கர், இளவரசு, தம்பி ராமையா.

இவங்க மூணு பேரிடம் உள்ள ஒற்றுமை.

* கதாபாத்திரத்திற்க்கேற்ற இயல்பான நடிப்பு
* வசன உச்சரிப்பில் தேவையான ஏற்ற-இறக்கம்.
* திறமை இருந்தும் சரியான வாய்ப்பு கிடைக்காமை
(கொஞ்ச நாளா தம்பி ராமையா நெலம கொஞ்சம் பரவாயில்ல)
* நடிப்பு தவிர சினிமாவின் மற்ற பகுதிகளில் தங்களை
ஈடுபடுத்திக்கொண்டவர்கள்.
இளவரசு : ஒளிப்பதிவாளர்,
பாஸ்கர் : பின்னணிக்குரல் கொடுப்பவர்,
தம்பி ராமையா: இயக்குநர்.
(இதயும் தாண்டி இவங்கள பத்தி நிறய விசயம் இருக்கு.
இப்பதிக்கி இது மட்டும்.)

அடடா........ பதிவ ஆரம்பிச்சாச்சி, இப்ப முடிக்கணுமே என்ன பண்ணுறது..... சரி finishing touch (???) குடுத்துறவேண்டியதுதான்.

சு . பதிவர் : "என்னப்பா எல்லாரும் ரேசன் கடயில சீனிக்கு நிக்கிற மாதிரி நிக்கிறீங்க...."
அ . பதிவர் : "அதுவா,லிவிங் டுகெதர் பத்தி தொடர் பதிவு எழுதப்போறோம். அதா எல்லாரும் தொடர்ச்சியா நிக்கிறோம்"
சு . பதிவர்: "அட என்னப்பா, நம்மள மாதிரி தனி பதிவா போட்டமா, கமெண்ட்ட பாத்தமான்னு இல்லாம தொடர் பதிவு தொடாத பதிவுன்ணுகிட்டு"
அ . பதிவர் : (மனசுக்குள்) " க்க்கும்.....கமெண்ட் போட்டாலும் போடாட்டாலும் நீ போடுற பதிவு ஒரே (???) மாதிரித்தான் இருக்கும்..."

பினா குனா : சு.பதிவர் =சுமார் பதிவர்/அ.பதிவர்= அப்பிராணி பதிவர். இதுல வேற எந்த உள்/வெளி/பக்கவாட்டு குத்தும் இல்லீங்கோவ்வ்வ்வ்வ்.............

சார் போஸ்ட்.............

"என்னப்பா சமீபமா பதிவையே காணும்?" - அமெரிக்க வாழ் பதிவர் ஒருவர் மின்னஞ்சலில் கேட்டது.

"யோகேஷ்......... ஏங்க என்னாச்சி... கட ரொம்ப நாளா மூடி கிடக்கு" - ஐரோப்பிய நாடுகளில் அலுவல் பயணம் மேற்கொண்டிருந்தாலும் வாரமிருமுறை தவறாமல் அலைபேசும் பதிவர் கேட்டது...

"யோவ்... எதாவது பதிவ போடுய்யா... அதவச்சி எதிர்பதிவ போட்டு கொஞ்ச நாளைக்கு பொழப்ப ஓட்டுவோம்....." - சென்னையிலிருக்கும் நலம்விரும்பி ஒருவர் சாட்டில் சொன்னது....

........

இப்படியெல்லாம் ஒண்ணும் நடக்கலங்க............. நடக்காதுன்ணும் தெரியும்.....

-------

போஸ்ட் போட்டு ரொம்ப நாளாச்சேன்னு (அடிக்கடி போட்டுட்டாலும்.....) போஸ்டயே போஸ்ட் ஆக்கிறலாம்ன்ணு ஐடியா பண்ணி அதுக்கான கோதாவுல எறங்கி........... ஸ்ஸ்........ யப்பா..............

மீதிய நீங்களே படிங்க........... இல்ல இல்ல பாருங்க....

அஞ்சல் அலுவலகம்.

அஞ்சல் அலுவலக வாசலில் தனியார் சேவைக்கான பெட்டி.

தபால் பட்டுவாடாவிற்க்கு பயன்படுத்தப்படும் வாகனங்கள்.

எங்கள் அடுக்ககதிற்க்கு தபால் கொண்டு வரும் தபால்காரர்.

இவரை தினமும் பார்ப்பதுண்டு.... சிநேக புன்னகையில் ஆரம்பித்து தமிழின் சில கெட்ட வார்த்தைகளை சொல்லித்தரும் அளவுக்கு பழக்கம்.....

36 வருசமாக இப்பணியில் இருக்கிறார்.... நான் பார்த்தவரையில் தன்னுடைய வேலையை அனுபவித்து செய்பவர்....

வீடுகளின் வாசலில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் தபால்பெட்டி....

( தபால்பெட்டியை பற்றி நினைக்கும்போதெல்லாம் ரொம்ப நாளைக்கு முன்னாடி படித்த பாக்கியம் ராமசாமியின் ஜோக் ஒன்ணு எனக்கு ஞாபகத்துக்கு வரும்.. உங்களுக்கு அந்த ஜோக் தெரியுமா???)

தபால்காரரிடம் ஒரு மாஸ்டர் கீ இருக்கும். தன் வாகனத்தில் இருந்தபடியே தபால்களை இப்பெட்டியில் போட்டுவிடுவார்...

அடுக்ககங்களில் இதுபோல் இருக்கும்.

எனக்கு தெரிந்தவரை அமெரிக்காவில் இருக்கும் வாகனங்களில் வலப்புறம் ஸ்டீயரிங் உள்ளவை இரண்டு....

1) பயணிகள் பயன்பாட்டிற்க்கான பேருந்துகள்.

2) தபால் பட்டுவாடா செய்வதற்கான வாகனங்கள்.

வேறு ஏதாவது வாகனங்கள் இப்பட்டியலில் உண்டா??? தெரிஞ்சால் சொல்லுங்களேன்....